Rozdział 5, część 1.

- Myah, dziecko, ile razy mam ci powtarzać żebyś nie dokarmiała tych kotów?! - krzyczała matka dziewczynki.

- Ale mamoo.. one są głodne.. - wyjąkała dziewczynka bliska płaczu.

- Ale mogą mieć różne choroby, to nie bezpieczne! 

- Prze.. przepraszam.. - wyszeptała dziewczynka ledwo słyszalnie i rozpłakała się na dobrze.

- Ej.. kochanie nie płacz. Zaraz przyjedzie "ona", pamiętasz?

- Ona?.. Ona przyjedzie?.. - krzykneło dziecko.

- Owszem kochanie.. och słyszysz? Już są.. choć, otworzymy. - rzekła matka dziewczynki delikatnym głosem. Podeszły do drzwi i otworzyły, a oczom dziewczynki ukazała się dziewczynka która wyglądała identycznie jak ona, z równie czarnymi oczami i równie czarnymi włosami.

- Dzieńdobry Myah, jak miło cie znów widzieć.. - rzekła dziewczynka.

I w tym momencie sie obudziłam.

- Co do kurwy nędzy .. - wysapałam. Co to było? Oczywiście, byłam tam ja, ale ta druga.. kto to był? dlaczego wyglądała tak jak ja? Dlaczego, do cholery..

Nagle rozległo się pukanie do drzwi.

- Ee.. chwilke... - krzyknełam i zerwałam się z łóżka.

- To ja Jared. 

- Och.. poczekaj, ubiore się.

Usłyszałam śmiech Jareda i drzwi się otworzyły.

- Ej no! - krzyknełam pośpiesznie zakrywając się pierwszym lepszym ciuchem jaki wpadł mi do ręki.

- Wstydzisz sie mnie? Słodkie - zadrwił. A no racja. Co ja robiłam? Przeciesz to był Jared.. a Jared to.. no Jared.

- Ech.. - westchnełam i rzuciłam ciucha na ziemie. Chłopak beszczelnie obejrzał mnie z góry do dołu, a miałam na sobie jedynie czarne majtki i czarną bluzke.

- Nie gap sie na mnie...

- Trudno sie nie gapić - zaśmiał się.

- Idiota.. - mruknełam zakładając jeansy.

- Pośpiesz sie babo, bo spóźnisz się na rytuał przywołania! - ucioł.

- Co ? .. 

No tak! Jak mogłam zapomnieć!? Rytuał.. o cholera.. 

- AAAAAAA o cholera, już już! - wrzasnełam i zaczełam niczym małe tornado latać po pokoju. Zdjełam jeansy i zamiast tego ubrałam przylegającą do ciała lecz nie obcisłą białą sukienke, której krótkość chociasz pasowała do moich standardów nie sprawiała że wyglądałam w niej jak dziwka, co było troche dziwne, a do tego srebrne szpilki. Przeczesałam włosy i szybko sie pomalowałam, no i byłam gotowa. Tymczasem Jared obserwował cały proces z rozbawieniem.

- Hm, poszło ci całkiem nieźle.. myślałem że dziewczyny szykują się dłużej więc obudziłem cie godzine wcześniej. Tymczasem teraz mamy jeszcze 45 minut.. - powiedział.

- Że co?! No wiesz.. nie potrzebnie sie spieszyłam.. co ja teraz ze sobą zrobie? - jęknełam.

- Pójdziesz ze mną na spacer. - oznajmił Jared.

- Huh? .. Ty.. Tylko mi nie mów że to wszystko zaplanowałeś!

- Proszę? Skądże, jak możesz oskarżać mnie o coś takiego? - Jared zrobił minę niewiniątka.

- Jasne.. - mruknełam. Jared otworzył mi drzwi i spojrzał na mnie zapraszająco, a ja westchnełam i wyszłam, a on za mną.

---

Krótko i słodko że tak powiem, jak wena mi wróci to bedzie reszta. Shanx.